Σάββατο, 22 Μαρτίου 2014

'Αρης Αλεξάνδρου, « Σύντροφε κοιμάσαι; »




Πηγή:   ποιείν


Καντάτα σε ποίηση 'Αρη Αλέξανδρου, για κοντράλτο, βαρύτονο και μικρή ορχήστρα, έργο 21. (Αφροδίτη Μάνου, Σάκης Μπουλάς). VLP 3725 LYRA, 1977

(Μούδρος,  Λήμνος,  1948)


Σύντροφε, κοιμάσαι;
Ήθελα να μου πεις, ξέρεις καμιά σελίδα μαρξισμού
που να βουλιάζουν οι λέξεις στο χαρτί
σαν τη σιωπή μου
στις κόρες των ματιών της;



Ο Πέτρος που κοιμάται στο τσιμέντο
Δίχως φόδρα στο σακάκι
Κάθε πρωί μου έκανε τράκα μια καλημέρα στα κλεφτά
Γιατί τον είχαν για προδότη



Βάλαμε τις στάμνες
Εκεί που έστρωνε την τρύπα κουρελού
Μιλάμε για την δήλωση
Τις ώρες που έμενε σκυφτός
Διαβάζοντας μια περσινή εφημερίδα



Τότε θα’πρεπε να’ταν που μας έπιασε βροχή
Ανάβοντας τσιγάρο είδα το πρόσωπό σου
Στο τζάμι της βιτρίνας
Κάτι ψιχάλες πέσανε στα μαλλιά σου και το σβήσανε



Δίπλα στις στάμνες που κρυώνουν το νερό
Βλέπω πως αν ήταν να διαλέξω
Θα γύριζα κοντά σου
Αν τα κατάφερνα να βρω το σπίτι μου
Θα σε έπαιρνα μαζί μου



Στο θάλαμο κρυώνουν
Με τα πόδια στις κουβέρτες
Με το παλτό στην πλάτη

Παίζουν σκάκι


Ο Νικόλας  στη γωνιά 
ξαναδιαβάζει τα γράμματα του Σεπτέμβρη
σκαλίζει μες τις λέξεις
μετράει τα γρατζουνίσματα της πένας

Τούτο το σ  το πάτησε πολύ
και σε φιλώ!
Αχ Θεέ μου!
Άλλοτες έγραφε πολύ
τόσο μικρό δελτάριο δεν χώρεσε στην άκρη


Έκανε το γράμμα της χωνάκι
ρίχνει μέσα τη στάχτη
μη λερωθεί ο θάλαμος
ρίχνει τη σιωπή...


Θέλω να σου γράψω
Μα τι σε νοιάζει εσένα η σιωπή του
Κάτω από τη βροχή;




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου