Τετάρτη, 30 Μαΐου 2012

Tάσος Λειβαδίτης, Η Δίκη


ORSON WELLES   The Trial,  1962


(Ποιήματα 1958-1964, Κέδρος, 1984)

Ήταν οι μέρες εκείνης της περίεργης δίκης που έκανε τόσο 
θόρυβο.
Απ΄  το πρωί κόσμος πολύς συνωστιζόταν στη μεγάλη αίθου-
σα και τους διαδρόμους,
και παρ΄ όλο που έβρεχε κι άλλος κόσμος στα πεζοδρόμια,
πολλά τετράγωνα γύρω. Καθένας θυμόταν τη ζωή του. 
Πολλοί κλαίγανε.  
Άλλοι ήταν πιωμένοι και βλαστημούσαν. 
Μα όταν ήρθε η στιγμή και μπήκαν οι
δικαστές
έγινε απέραντη ησυχία. 
Και σε λίγο, ύστερ΄ από κάπως σύντομη, βέβαια, διαδικασία,
έβγαινε η απόφαση. 

Πρόδωσες: θάνατος, 

ακούστηκε η αμείλιχτη φωνή της δικαιοσύνης.

Ένα  κύμα ανακούφισης πέρασε πάνω απ΄ το πλήθος. 
Μακριά ακούστηκαν καμπάνες,
ίσως ακόμα και βελάσματα. 
Μα πάλι όλα πάψανε ξαφνικά
σα βγήκε η δεύτερη απόφαση.

Δεν πρόδωσες:θάνατος, 

ακούστηκε ξανά η αμείλιχτη φωνή  της δικαιοσύνης.
Κι άρχισε τότε η μια απόφαση ν΄ ακολουθεί την άλλη.

Μίσησες: θάνατος. 
Αγάπησες: θάνατος. 
Αρνήθηκες: θάνατος. 
Υπάκουσες:  θάνατος.

Και περνούσαμ΄ ένας-ένας μπροστά απ΄ τους δικαστές
που ύστερ’ απ΄ την στερεότυπη, μικρή διαδικασία
βγάζανε την απόφαση.

Δείλιασες: θάνατος. 
Τόλμησες: θάνατος.
Αδίκησες: θάνατος. 
Συγχώρεσες: θάνατος.

Και γυρίζαμε στα σπίτια μας και το ζεστό μας δείπνο
ήσυχοι πως ξοφλήσαμε το χρέος μας
μ΄  αυτή την καταδίκη.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου