Κυριακή, 29 Απριλίου 2012

Μανώλης Αναγνωστάκης, Ποιητική



(«Ο Στόχος», στην ομαδ. εκδ. Δεκαοκτώ Κείμενα. Τα Ποιήματα, 1971)


– Προδίδετε πάλι την Ποίηση, θα μου πεις,
Την ιερότερη εκδήλωση του Ανθρώπου
Την χρησιμοποιείτε πάλι ως μέσον, υποζύγιον
Των σκοτεινών επιδιώξεών σας
Εν πλήρη γνώσει της ζημιάς που προκαλείτε
Με το παράδειγμά σας στους νεωτέρους.

 
– Το τι  δ ε ν  πρόδωσες  ε σ ύ  να μου πεις
Εσύ κι οι όμοιοί σου, χρόνια και χρόνια,
Ένα προς ένα τα υπάρχοντά σας ξεπουλώντας
Στις διεθνείς αγορές και τα λαϊκά παζάρια
Και μείνατε χωρίς μάτια για να βλέπετε, χωρίς αυτιά
Ν’ ακούτε, με σφραγισμένα στόματα και δε μιλάτε.
Για ποια ανθρώπινα ιερά μας εγκαλείτε;
Ξέρω: κηρύγματα και ρητορείες πάλι, θα πεις.
Ε ναι λοιπόν! Κηρύγματα και ρητορείες.

 
Σαν  π ρ ό κ ε ς  πρέπει να καρφώνονται οι λέξεις

 
Να μην τις παίρνει ο άνεμος.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου