Παρασκευή, 28 Ιανουαρίου 2011

Νίκος Γκάτσος, Σκοτεινή μητέρα




Μίση προδοσίες και αγχόνες

πώς να βαστάξουν πες μου οι λαοί,
γίναν εφιάλτες οι αιώνες
κι έχει η καρδιά σαν κάρβουνο καεί.
Μίση προδοσίες και αγχόνες
δε μας θυμούνται ούτε κι οι θεοί.

Κλείνουν τα παράθυρα οι μανάδες
να μην κοιτάνε τ' άμυαλα παιδιά,
γέμισαν οι δρόμοι από φονιάδες
τα βήματά τους άκου τα βαριά.
Κλείνουν τα παράθυρα οι μανάδες
κι έχουν μια μαύρη πέτρα στην καρδιά.

Φίλε το τραγούδι μου στο είπα,
είναι γραμμένο μ' άλιωτη μπογιά.
Στείλε της εκδίκησης το γύπα
ν' ανάψει της οργής την πυρκαγιά.
Φίλε το τραγούδι μου στο είπα
καν' το δικό σου τώρα κι έχε γεια.

Κυρά ζωή σκοτεινή μητέρα
αχ δε μας πήγες παραπέρα.
Κυρά ζωή του καημού δασκάλα
σβήνεις το ένα έρχονται άλλα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου