Πέμπτη, 3 Ιουνίου 2010

Κ. Γ. Καρυωτάκης , Δημόσιοι Υπάλληλοι


(Ελεγεία και Σάτιρες / 1928)

Οι υπάλληλοι όλοι λιώνουν και τελειώνουν
σαν στήλες δύο δύο μές στα γραφεία
(Ηλεκτρολόγοι θα 'ναι η Πολιτεία
κι ο Θάνατος, που τους ανανεώνουν.)


Κάθονται στις καρέκλες, μουτζουρώνουν
αθώα λευκά χαρτιά, χωρίς αιτία
«Συν τη παρούση αλληλογραφία
έχομεν την τιμήν» διαβεβαιώνουν.


Και μονάχα η τιμή τους απομένει,
όταν ανηφορίζουμε τους δρόμους,
το βράδυ στο οχτώ, σαν κορντισμένοι


Παίρνουν κάστανα, σκέπτονται τους νόμους,
σκέπτονται το συνάλλαγμα, του ώμους
σηκώνοντας οι υπάλληλοι οι καημένοι

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου